UPRAWNIENIA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH KIERUJĄCYCH POJAZDEM 

Uprawnienia osób niepełnosprawnych kierujących pojazdem. obniżona sprawność ruchowea, kierujące pojazdem samochodowym oznaczonym kartą parkingową lub kierowca przewożący osoby o obniżonej sprawności ruchowej, jak również pracownicy placówek zajmujących się opieką, rehabilitacją lub edukacją niepełnosprawnych pozostających pod opieką tych placówek, mogą nie stosować się do następujących znaków (pod warunkiem zachowania szczególnej ostrożności): 

"zakaz ruchu w obu kierunkach" (B-1),

"zakaz wjazdu pojazdów silnikowych, z wyjątkiem motocykli jednośladowych" (B-3), 

"zakaz wjazdu autobusów" (B-3a),

"zakaz wjazdu motocykli" (B-4),

"zakaz wjazdu motorowerów" (B-10),

"zakaz postoju" (B-35) (dopuszczalny czas postoju dłuższy niż 1 minuta jest wskazany na znaku albo

na umieszczonej pod nim tabliczce),

"zakaz postoju w dni nieparzyste" (B-37),

"zakaz postoju w dni parzyste" (B-38),

"strefa ograniczonego postoju" (B-39)

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005, nr 175, poz. 1440 ze zm.).

Karta parkingowa

Karta parkingowa jest dokumentem uprawniającym osoby niepełnosprawne do parkowania na miejscach specjalnie wydzielonych i przeznaczonych dla tych osób.

Karta parkingowa wydawana jest przez starostę i uprawnia osoby niepełnosprawne do parkowania na miejscach specjalnie wydzielonych i przeznaczonych dla tych osób oraz na miejscach wyznaczonych w strefie płatnego parkowania. W Białymstoku karty parkingowe wydawane są w Zarządzie Dróg i Transportu Urzędu Miejskiego w Referacie Kontroli i Strefy Płatnego Parkowania przy ul. Składowej 11.

Karta parkingowa przysługuje osobom niepełnosprawnym na podstawie:

• orzeczenia o zaliczeniu do znacznego, umiarkowanego, lub lekkiego stopnia niepełnosprawności o przyczynie niepełnosprawności z kodu R lub N,
• orzeczenia wydanego przez organy rentowe równoważnego na mocy przepisów szczególnych z orzeczeniami o niepełnosprawności, a w przypadku orzeczenia równoważnego z orzeczeniem o lekkim stopniu, w którym nie określono przyczyny niepełnosprawności, potrzebne jest zaświadczenie lekarza potwierdzającego ograniczenie sprawności ruchowej,
• w przypadku osoby niepełnosprawnej posiadającej orzeczenie o zaliczeniu do lekkiego stopnia niepełnosprawności, kartę parkingową wydaje się na podstawie orzeczenia wraz ze wskazaniem o możności nie stosowania się do niektórych znaków drogowych.

Wymagane dokumenty:

• kserokopia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (oryginał do wglądu),
• fotografia,
• wypełniony wniosek na odpowiednim formularzu,
• opłata 25 zł.

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005, nr 175, poz. 1440 ze zm.).

ULGOWE przejazdy  dzieci i młodzieży niepełnosprawnej transportem zbiorowym publicznym (PKP, PKS) do placówek oświatowych, służby zdrowia i pomocy społecznej

Dzieci i młodzież niepełnosprawna posiadają uprawnienie do ulgi 78% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego oraz autobusowego, na podstawie biletów jednorazowych lub miesięcznych imiennych - zgodnie z zasadami ogólnymi.

Uprawnienie to obejmuje wyłącznie przejazd z miejsca zamieszkania lub miejsca pobytu do przedszkola, szkoły, szkoły wyższej, placówki opiekuńczo-wychowawczej, placówki oświatowo-wychowawczej, specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego, specjalnego ośrodka wychowawczego, ośrodka umożliwiającego dzieciom i młodzieży spełnianie obowiązku szkolnego i obowiązku nauki, ośrodka rehabilitacyjno - wychowawczego, domu pomocy społecznej, ośrodka wsparcia, zakładu opieki zdrowotnej, poradni psychologiczno - pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej a także na turnus rehabilitacyjny  - i z powrotem.

Dokumentami poświadczającymi uprawnienie są odpowiednio:

1. Dla dzieci i młodzieży uczęszczających do przedszkola, szkoły, ośrodka lub placówki o charakterze oświatowym albo szkoły wyższej:
   a) legitymacja przedszkolna dla dziecka niepełnosprawnego,
   b) legitymacja szkolna dla uczniów dotkniętych inwalidztwem lub niepełnosprawnych,
   b) legitymacja szkolna albo studencka wraz z jednym z dokumentów wymienionych poniżej w pkt.2,
2. Dla dzieci i młodzieży nie uczęszczających do szkoły, ośrodka lub placówki o charakterze oświatowym albo szkoły wyższej:
   a) legitymacja osoby niepełnosprawnej wystawiona przez powiatowy zespół ds orzekania niepełnosprawności,
   b) wypis z treści orzeczenia komisji lekarskiej ds. inwalidztwa i zatrudnienia (d. KIZ), stwierdzający zaliczenie do jednej z grup inwalidów,
   c) wypis z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, stwierdzający częściową niezdolność do pracy, całkowitą niezdolność do pracy albo całkowitą niezdolność do pracy i niezdolność do samodzielnej egzystencji.

Przy przejazdach do i z jednostek udzielających świadczeń zdrowotnych albo pomocy społecznej bądź organizujących turnusy rehabilitacyjne, wraz z dokumentem wymienionym powyżej w pkt.1 oraz pkt.2, wymagane jest zaświadczenie (zawiadomienie, skierowanie) określające odpowiednio:

* termin i miejsce badania, leczenia, konsultacji, zajęć rehabilitacyjnych, zajęć terapeutycznych albo pobytu w ośrodku wsparcia,       domu  pomocy społecznej lub na turnusu rehabilitacyjnym;

* potwierdzenie stawienia się na badania, konsultację, zajęcia rehabilitacyjne, zajęcia terapeutyczne.

                           Unijna pomoc dla polskiej młodzieży z rodzin ubogich ...
Księgarnia w twoim domu LekturySzkolneZaDarmo

Najcenniejsza jest taka pomoc, która pozwala wyrwać się z kręgu wykluczenia. Przysłowiowa wędka zamiast ryby. W grudniu br. zakończył się sfinansowany ze środków unijnych EFS, a realizowany przez warszawską firmę Indygo www.Indygo.Biz.pl na terenie województwa warmińsko - mazurskiego, program aktywizacji "Nie zatrzymuj się - nauka przepustką do przyszłości" .Ponad 90% młodych ludzi objętych programem (gimnazjaliści) zdecydowało się kontynuować naukę w szkole zawodowej lub gimnazjum, a 2% uzyskało uchylenie orzeczenia Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej o upośledzeniu.

Młodzi ludzie objęci programem to w większości młodzież z rodzin ubogich, rozbitych, o niskim wykształceniu, dotkniętych licznymi problemami społecznym, takimi jak bezrobocie, alkoholizm i innymi patologiami. Często przerywają naukę, nie zdobywają zawodu i przegrywają w staraniach o pracę. Dysfunkcje, jakimi są dotknięci, działają destrukcyjnie na wszelkie sfery ich funkcjonowania.
Tymczasem badanie psychologiczne przeprowadzone przez pedagogów po programie pokazuje, że:
- 54% uczestników stało się bardziej dorosłymi i dojrzałymi;
- 20% z osób zakompleksionych, zamkniętych i małomównych całkowicie się zmieniło;
- 2% uzyskało uchylenie orzeczenia Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej o upośledzeniu.

I co najważniejsze - ponad 90% młodych ludzi objętych programem zdecydowało się kontynuować naukę w szkole zawodowej lub gimnazjum. To ich pierwszy krok ku nowej przyszłości.

 „Nie zatrzymuj się - nauka przepustką do przyszłości" jest projektem realizowanym przez Indygo Polska sp. z o.o..
Projekt realizowany jest na terenie województwa warmińsko - mazurskiego. Beneficjęnci Ostateczni projektu to młodzież gimnazjalna, która z uwagi na swoje dysfunkcje społeczne ma szczególnie utrudniony start zawodowy. Celem projektu jest zorganizowanie wsparcia i pomocy tym młodym ludziom i w konsekwencji zapobieganie wykluczeniu społecznemu. Większość Beneficjentów stanowi młodzież z rodzin ubogich, rozbitych, o niskim wykształceniu, dotkniętych licznymi problemami społecznym, takimi jak bezrobocie, alkoholizm i innymi patologiami. W tym środowisku widoczne jest powielanie negatywnych schematów. Długotrwałe bezrobocie przyzwyczaja do życia poza rynkiem pracy i taki model życia jest przekazywany kolejnym pokoleniom. Młodzież, podobnie jak ich rodzice, nie chce podejmować pracy, nie szuka jej i w konsekwencji nie wyobraża sobie innego sposobu życia od tego, który przyjęli. To zjawisko zostało już nazwane jako bezrobocie pokoleniowe. Ponadto pomimo uczęszczania do szkół, kompetencje młodzieży, o której mowa są na ogół zbyt niskie. Przerywa naukę, nie zdobywa zawodu i przegrywa w staraniach o pracę. Dysfunkcje, jakimi są dotknięci, działają destrukcyjnie na wszelkie sfery funkcjonowania. Młodzież uczy się bezradności i wykazuje bierność nawet, kiedy otrzymuje pomoc i wparcie. Dlatego sięgnięto po pomysł kompleksowego - Beneficjenci uczą się obsługi komputera, języków obcych, nowego zawodu, przedsiębiorczości, autoprezentacji. Młodzi ludzie uczestniczą też w zajęciach profilaktycznych o charakterze sportowym, artystycznym, integracyjnym. Ponadto młodzież ma zapewnione wsparcie psychologa i pedagoga. Zajęcia z terapeutami mają szeroki kontekst, głównie jednak ich przedmiotem jest budowa indywidualnych ścieżek rozwoju zawodowego. Krok po kroku poznając młodego człowieka, budując zaufanie, pedagog wraz z psychologiem pomagają zaplanować działania związane z wyborem i nauką zawodu. Ogrom zajęć, w których uczestniczą młodzi działa niezwykle mobilizująco. Czas został zaplanowany skrupulatnie i celowo. Istotne jest przede wszystkim stworzenie podstaw do dalszego kształcenia w różnych kierunkach. Młodzież z tak dużymi zaniedbaniami wymaga przede wszystkim uspołecznienia, obudzenia zdrowych odruchów i zachowań. Nie jest łatwo zachęcić do działania młodego człowieka, który żyje w skażonym patologiami środowisku.
Wszyscy Beneficjenci przystępując do projektu byli nieufni, apatyczni, zakompleksieni, często agresywni. Zmiana takich postaw jest niezwykle trudna. Jak przewidywał organizator jest jednak niezbędna do powodzenia projektu: aby młodzież wytrwała do końca i skorzystała z zaplanowanej pomocy. Efekty działań, które z powodzeniem udaje się zrealizować są dla organizatora imponujące. Młodzi ludzie odwiedzali starszych samotnych w domu pomocy społecznej, zbierali zabawki dla wychowanków z domu dziecka i dokarmiali zwierzęta w schronisku - pierwszy raz w życiu robili samodzielnie coś ważnego.
Podczas szkoleń komputerowych i językowych młodzież zdobywała wiedzę i umiejętności, dzięki którym dorówna rówieśnikom z innych środowisk. Na zajęciach z przedsiębiorczości uczyła się znajdywania swojego miejsca na rynku pracy - powoli dostrzega szansę wyjścia z obecnej sytuacji. Nauka zawodów (sprzedawca, przewodnik, hotelarz, rękodzielnik) w tak młodym wieku daje im przewagę w momencie szukania pracy i zwiększa szansę na kontynuację nauki w ponad gimnazjalnych szkołach zawodowych w ich regionie.
W ramach projektu udzielano wsparcia psychologiczno-pedagogicznego i zapewniono staż zawodowy, by w rezultacie uzyskać podjecie przez młodzież dalszej nauki w szkołach ponad gimnazjalnych. Założono również szereg „miękkich" rezultatów, trudniej mierzalnych, ale z pewnością nie mniej istotnych, takich jak: podniesienie własnej wartości, czy zmiana postaw.